εκείνος

See also: ἐκεῖνος

Greek

Alternative forms
  • κείνος (keínos) (chiefly verbal)

Etymology

From Ancient Greek ἐκεῖνος (ekeînos), from Proto-Hellenic *ékeyenos, from ἐ- (e-, “augment”) + *ḱe (“deictic particle”) + Proto-Indo-European *h₁enos (“that”).

Pronoun

εκείνος • (ekeínos) m  demonstrative

  1. (in the singular) that
    Δώσε μου εκείνη την εφημερίδα. ― Dóse mou ekeíni tin efimerída. ― Give me that newspaper.
  2. (in the plural) those
    Θέλω εκείνα τα βιβλία. ― Thélo ekeína ta vivlía. ― I want those books.

Declension
declension of   'εκείνος'
m·s f·s n·s m·p f·p n·p
nominative εκείνος εκείνη εκείνο εκείνοι εκείνες εκείνα
genitive εκείνου εκείνης εκείνου εκείνων εκείνων εκείνων
accusative εκείνο εκείνη εκείνο εκείνους εκείνες εκείνα
vocative εκείνε εκείνη εκείνο εκείνοι εκείνες εκείνα
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.