otępiały

Polish

Etymology

From otępieć +‎ -ły.

Pronunciation

IPA^(key): /ɔ.tɛmˈpja.wɨ/
Audio (file)
Rhymes: -awɨ
Syllabification: o‧tę‧pia‧ły

Adjective

otępiały (comparative bardziej otępiały, superlative najbardziej otępiały, adverb otępiale)

stulted, dull-witted, stupefied

Declension

Declension of otępiały

case	singular				plural
case	masculine personal/animate	masculine inanimate	neuter	feminine	virile	nonvirile
nominative, vocative	otępiały		otępiałe	otępiała	otępiali	otępiałe
genitive	otępiałego			otępiałej	otępiałych
dative	otępiałemu			otępiałej	otępiałym
accusative	otępiałego	otępiały	otępiałe	otępiałą	otępiałych	otępiałe
instrumental	otępiałym			otępiałą	otępiałymi
locative	otępiałym			otępiałej	otępiałych

Verb

otępiały

third-person plural nonvirile past of otępieć

Further reading

otępiały in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
otępiały in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.